Het Panama city.

Om 11.20 uur op 1 januari 2026 vliegen we in 11 uur en10 minuten naar Panama City.  We hebben veel turbulentie maar de vlucht verloopt verder prima. Het is in Panama 6 uur vroeger als in Nederland.

Als we soepeltjes door de douane heen zijn vinden we direct onze bagage en zoeken de gereserveerde taxi op. Dan zijn we eindelijk bij ons guesthouse. Daar drinken we een biertje en al snel zijn we zo moe dat we vroeg in de avond lokale tijd in slaap vallen. We zijn de volgende dag wel al om 6 uur wakker, maar dat is niet erg want we pakken alvast onze spullen voor de trip van vandaag.

Op pad in Panama city.

Na het ontbijt (gebakken ei, vage tosti en een stuk meloen) pakken we de taxi naar miraflores, daar is een deck voor toeristen waar je het Panama kanaal kan bekijken. We betalen 17 usd entree en kunnen dan ook de film bekijken. Gooijert zegt, ach ja het is net de IJmuiden zeesluis. Nou heb ik zelf die hele sluis nog nooit gezien, maar ik ben ook best wel wat teleurgesteld eerlijk gezegd. We zien nog net een schip in de verte het kanaal uitvaren richting Colon, maar we hadden het beide toch wel wat drukker verwacht in de sluis. En ja druk is het wel met toeristen, maar verder geen schip in de verste verte te bekennen.

Die film kan ons ook gestolen worden, dus we nemen snel een taxi naar het Metropolitano Naturel Park. Ons Spaans is blijkbaar in uitspraak zwaar belabberd want de Spaans sprekende taxi chauffeur begrijpt niet wat we bedoelen. Iemand die Engels en Spaans spreekt, zegt volgens ons toch precies hetzelfde en dan begrijpt de beste man het wel.

What ever, we betalen daar 5 euro entree en ploeteren het hele park door. We leggen 6 kilometer af en doen er zo’n 3 uur over. Totaal zien we 1 groep neusberen, die echt niet te fotograferen zijn, door al die takjes en bladeren, 3 luiaards omdat andere mensen ze zagen, een heleboel drukke vogels en 1 agouti. De brulapen, herten, gordeldier en toekans die er ook moeten zitten zien we niet. Er zijn wel prachtige uitzichten op Panama city vanaf het park. Wat een contrast met het groen en de metershoge wolkenkrabbers. Al met al vinden we het helemaal geen slechte score voor een stadspark op de 1e dag. Dus wij zijn blij.

Dineren in Panama city.

Als we terug komen, gaan we eerst naar de ATM om te pinnen, de geldautomaat geeft helaas geen geld dus kopen we eerst een coronaatje bij de supermarkt en nemen een verfrissende plons in het zwembad van het guesthouse. HEERLIJK! Daarna proberen we nog een keer de ATM, dit keer gewapend met paspoorten en euro’s want stel dat er nog steeds geen geld uitkomt….. Maar warempel na 3 pogingen kunnen we allebei 250 usd pinnen, wel tegen een tarief van 7,20 usd, stelletje oplichters.

In de avond dineren we bij petit Paris, want daar hebben ze mojito’s. Lekker daar houden wij van. De chef’s special van bruschetta als voorgerecht en risotto als hoofdgerecht met 2 glazen witte wijn was goddelijk. We betalen hiervoor 45 usd totaal. Het was wel wat bijzonder dat de gerechten en drankjes in rap tempo elkaar opvolgde. Dus zaten we aan de risotto met witte wijn en mojito, haha.

Ook deze avond gaan we niet heel laat slapen.

Wakker worden in Panama.

We zijn om 6 uur wakker, we doen rustig aan deze ochtend. Bij een dame van het guesthouse bestellen we dos desayuno, 2 x een ontbijtje dus. Ook deze keer moeten we het zelf ophalen in de keuken en zelf het bestek pakken uit de la. We hebben weer een gebakken ei, 2 geroosterde boterhammen zonder beleg en een plak ananas, thee hebben ze niet, alleen koffie.

Verkeer in Panama City.

Dan nemen we een taxi naar het vliegveld want bij Avis hebben we een auto gehuurd. Het is nogal een spannende rit want de chauffeur slalomt als een dulle tussen baan 1, 2 en 3, afremmen doet ie vooral heel weinig. Zelfs Gooijert vindt het spannend, dus dat wil wat zeggen! Bij het vliegveld halen we de auto open voor de zekerheid kopen we een simcard voor 30 dagen internet want het is wel fijn als we overal online kunnen navigeren met de huurauto. Het is een Hyundai I10 grande. Dan rijden we naar Soberania park. Daar kan je meerdere trails volgens maar wij willen de pipelineroad doen aangezien je daar de meeste vogels en wildlife kan spotten. Om het begin te vinden van de trail is nogal een opgave, we rijden, zoeken en vragen, maar uiteindelijk vinden we het begin. Als we de weg vragen ligt er een krokodil in het water omringt door schildpadjes.

Je moet het dorp Gamboa inrijden langs het kanaal en dan alsmaar verder rijden tot het asfalt stopt en dan nog iets verder door rijden. Het 1e deel is vrij breed en eventueel toegankelijk met de auto, maar wij lopen dit stuk.

Soberania park.

We horen brulapen keihard brullen, onwijs gaaf geluid. En dan zien we ze ook, meerdere keren vandaag zelfs. Bij het discovery centre is een splitsing, rechtdoor ga je verder met de pipelineroad of je gaat het park in waar ook birdfeeders hangen voor kolibri’s. Pipelineroad is 5 usd, entree tot dit park is 30 usd. We besluiten het park te doen. We zien diverse vogels die vuurmieren eten heel druk fladderen en pikken in de grond naar de mieren. de rufous motmot kijkt toe en ook een zwartborst baardkoekoek is druk in de weer met insecten, zelfs een eekhoorn is druk. Superleuk!. Voor de 2e keer vandaag zien we een agouti.

Bij de birdfeeders zien we een paar kolibries fladderen. De brulapen zijn nog steeds lekker druk en zien we regelmatig. Op de terugweg zien we een neusbeertje, die zich het leplazarus schrikt van mij aangezien ik ineens voor zijn neus staat met een enorme lens, haha.

Uiteindelijk lopen we 5,5 kilometer en doen daar 3,5 uur over. Als we terug rijden naar Panama City, halen aldaar wat biertjes en chips bij de supermarkt en chillen bij het zwembad. Eten doen we bij een fastfoodchinees die niet echt fast is, maar het smaakt wel goed.

En dan is het alweer zondag 4 januari, tijd om uit Panama City te vertrekken. Nog even dos desayunos bestellen en zelf ophalen in de keuken uiteraard en dan gaan we bepakt en bezakt rijden richting Anton El Valle. Dit guesthouse was niet echt geweldig, maar we hebben wel genoten van de tuin met de vogeltjes en het zwembad.

Adios Panama City.

Op ons gemak rijden we naar El Valle de Anton. In Panama City rijden is sowieso uitdagend, iedereen zigzagt van links naar rechts, er wordt zomaar geremd en iedereen rijdt te hard. Als uit Panama City zijn worden de wegen wat smaller, maar de gaten in de weg ook groter. Het is echt oppassen. We worden zelfs bijna van de weg gereden omdat een busje ons inhaalt en er een tegenligger aankomt.
Als we bij El Zumbito aankomen zijn we aangenaam verrast. We worden hartelijk ontvangen door de eigenaren, het appartement wat we hebben is groot, schoon en goed onderhouden. De tuin is prachtig. Als we ons hebben geïnstalleerd gaan we naar 2 watervallen die in de buurt liggen. Eerst lopen we een stukje verkeerd, maar al snel vinden we de juiste weg. Dit is de La India Dormida Trail en duurt ongeveer een uur om naar boven te wandelen, dat doen wij nu niet, we gaan alleen naar de watervallen. De entree is 3 usd. Aan het begin kom je wat oude rotstekeningen tegen uit de oude antikietijd, haha, sorry meer info hebben we niet.

Teruggekomen willen we eerst wat boodschappen doen in het dorp. Maar we rijden weer verkeerd, haha. Uiteindelijk halen we eieren, brood, worstjes, bier ed bij de supermarkt, fruit halen we op de markt en pinnen lukt uiteindelijk bij de 3e ATM poging. Bij de 1e was het geld op, de 2e bestaat niet meer, de derde zit in een supermarkt en spuugt wel geld uit. De commissie is hier 5 usd terwijl dat in Panama City 7,20 usd was.

Eten doen we bij caracoral, dat is een hotel met een restaurant. Het is inmiddels wat frisjes geworden, maar ach we eten toch binnen dachten wij….. komen we aan bij het restaurant blijkt het in de tuin te zijn, oeps. Snel bestellen we drinken en eten, de tuin is prachtig met o.a. monstera’s en een grote boom. Het eten is erg lekker, eenmaal aangekomen bij El Zumbito nemen we een lekkere hete douche.

Cerra Gaital Trail.

De volgende ochtend maken we zelf ons ontbijt, we mogen de keuken bij het appartement gebruiken. Gooijert bakt vakkundig een ei en worstjes. De planning van vandaag is om de cerra gaital trail te doen. Daar zou je de meeste kans op wildlife hebben volgens andere bloggers. We rijden een flink stuk omhoog de berg op, dus vragen ons wel af of we goed gaan, maar dan komen we toch echt bij het beginpunt. In een boek moeten we onze namen en dergelijke noteren. Deze trail kost 5 usd, maar cash of via pinpas betalen kan niet. Daarom moeten we een foto maken van een link en dan kunnen we later online betalen. Het eerste wat we zien is een mini kikkertje, daarna zien we prachtige kleine fel oranje bloedbessen en een heel grote calicobloem hoog in de boom. De route in de nevel is prachtig, alles is begroeit met mos en varens. Maar wildlife?? nou behalve die ene kikker en een paar mini vliegensvlugge vogels en vlinders zien we helemaal geen teken van leven, niks noppes nada. Bovenop de berg is een uitzichtpunt maar door de wolken is er nagenoeg geen uitzicht. Een klein stukje proberen we het laatst stukje te lopen, dat is een heel smal pad wat glibberig is. Maar na 15 meter houden we het al voor gezien, het is gewoon te nat. We lopen weer terug naar het startpunt en daar krijgen we te horen dat er een luiaard in de boom hangt. Nou moe toch nog wildlife gespot vandaag, haha. Bizar dat we in Panama City meer wildlife hebben gezien dan tot nu toe in El Valle de Anton. We lopen 2,1 km en het hoogste punt is 1020 meter.

Zon bij El Zumbito.

In het dorp El Valle de Anton drinken we wat en weer terug bij ons appartement genieten we even een paar uurtjes van de zon, zo lekker! Het is inmiddels 22 graden en het waait weer flink net als gisteren. Wat later lopen we nog even via de niet toeristische route naar de watervallen vlakbij. Op deze manier sla je het eerste stuk over en hoef je niet steeds entree te betalen, wellicht willen we de volledige route met zonsopkomst of met zonsondergang een keer doen.

Bij het appartement zien we een rood gekroonde specht, een kolibri en een blue-grey tanager bij de mangoboom.

Cerro La Silla hike.

De volgende ochtend gaan we al heel vroeg hiken. Om 6.15 uur parkeren we de auto bij de trail van Cerro la Silla. Je zou met de auto tot bovenaan de entree kunnen lopen maar dat doen wij niet. Bij de ingang betalen we 5 usd pp en we registreren ons. Dan lopen we in een rap tempo naar boven, want de zon komt al razendsnel op. Bij het eerste punt met goed uitzicht is de zon nog net een beetje verstopt achter de wolken! Het is prachtig, de bergen kleuren goudgeel, de wolken drijven voorbij en af toen zien we een stukje regenboog. We lopen hier 4,5 km en doen er een kleine 2 uur over. Het hoogste punt is 920 meter.

We lopen verder en maken hier en daar wat foto’s uiteraard. Het waait enorm bovenop de kraterrand.

Als we terug komen bij ons appartement hebben de vogels inmiddels de ananas weten de waarderen en ook de banaan gaat er gretig in, leuk om te zien!

Dan genieten we nog even lekker van de zon en lopen we later in de middag de route la inda dormida, de hike langs de watervallen. Deze keer gaan we helemaal naar de top en we hopen een mooie zonsondergang te zien. Het is een steile klim van 4,5 km heen en terug. We lopen 130 meter omhoog vanaf ons appartement en de hond van El Zumbito loopt gezellig de hele route met ons mee.

Bovenop waait het flink, maar we hebben regenjasjes bij ons tegen de wind. De zonsondergang is niet erg spectaculair en we lopen in de schemering terug. Net voordat het echt donker wordt zijn weer terug bij het appartement. De hond leidt ons prima terug door het bos. Bij de ene laatste waterval komen we nog een slang tegen, supertof, al is het meer een veredelde regenworm dan een slang, het is een zalmbuik racer slang.