Naar Isla Bastimentos.
Vroeg in de ochtend verlaten we Boquete om af te reizen naar Isla Bastimentos. We ruilen de naaldbomen in voor palmen. Onderweg is de asfaltploeg bezig en daardoor hebben we 30 minuten file. Maar we hebben extra tijd gerekend dus geen paniek. Bij de luchthaven is het even zoeken naar Avis, het minikantoor zit in de hal van de miniluchthaven. De auto wordt gecheckt en inmiddels komt er al een taxi aangereden die geduldig op ons wacht. Hij brengt ons naar de ferry van Almirante. Althans wij dachten dat we de ferry moesten nemen om 13.15 uur, dat is dus niet zo, je kan vanaf Almirante al met de watertaxi naar Isla Colon. Hij zet ons af bij een kleine steiger, we kopen daar een ticket voor 10 usd pp en 5 minuten later wordt onze bagage in de boot gezet en stappen wij ook in. Het is 30 minuten varen naar Isla Colon. Van daaruit nemen we een andere boot die ons afzet op de steiger van Isla Bastimentos. Het is dan nog geen 5 minuten lopen naar hostel Cay waar we de komende dagen zullen verblijven. We arriveren dus al om 13 uur in de middag op Isla Bastimentos.
Hostel Cay op Isla Bastimentos.
Onze eerste indruk: wat een vervallen bende, haha. Niet alleen ons hostel maar alles op het eiland. Op Isla Bastimentos is maar een heel klein stukje bebouwd. Veel huizen en hostels zijn op het water gebouwd. Het is een mix van locals en toeristen. Er rijden geen auto’s op Isla Bastimentos, dat kan ook niet want er is geen weg, alleen een stukje voetpad. 
En er wonen niet zoveel mensen, zo rond de 2000. Ons hostel staat op palen in het water. De kamer is heel basic met een eigen badkamer en toilet. Er is een gezamenlijke koelkast en keuken en die koelkast zit weer stampvol, dus we maken wat ruimte voor onze spullen. We hebben al besloten om hier niet zelf te gaan koken. Eten doen we deze avond bij het hostel om de hoek. De kosten 19 usd voor 2 maaltijden met een lokaal biertje, daar kan je niet zelf voor koken toch? De hete saus die neergezet wordt is enorm HEET, de vlammen schieten uit onze oren en ogen, tering.
Pelikanen op Isla Bastimentos.
Er vliegen wat pelikanen voorbij en we genieten van het uitzicht vanaf de steiger.
De volgende dag is het lekker zonnig en we hebben bij een duikbasis 2 duiken en snorkeltripje geboekt. Deze duikbasis zit op Bocas del Toro, dus we moeten met de watertaxi daarheen. Hier gebeurt namelijk nagenoeg alles met de watertaxi. Voor 5 usd pp worden we daarheen gebracht. De 1e duik bij hospital point is voor snorkelen tof, want ik zie een mooie grote adelaarsrog zwemmen en ik kan een stukje met hem mee zwemmen. Het zicht is niet zo best, ook voor het duiken niet en Gooijert is niet heel enthousiast. Ik wel want een adelaarsrog zie je niet elke dag.
De 2e duik is veel beter. Gooijert ziet vele spinkrabben, garnalen en langoesten. Ik zie vooral zacht koraal en heel veel prikkende kwalletjes. Aangezien ik knetterende hoofdpijn heb ga ik vrij snel het water uit.
Daarna nemen we de watertaxi weer terug. Op de steiger van het hostel worden we afgezet.
Deze keer gaan we ergens anders eten, iets duurder, totaal zijn we 38 usd kwijt.
Zondag 12 januari 2026.
Aangezien we hier geen waslijn kwijt kunnen hebben we een stapel kleding laten wassen. Die komt deze ochtend lekker geurend weer terug. Deze dag doen we lekker rustig aan, we gaan in de ochtend naar het Wizard strand. Dat is aan de andere kant van het eiland en iets van 20 minuten lopen. Hier wordt veel gesurfd op de golven. Het is een prachtig strand met maar heel weinig mensen. Als we het na een paar uurtjes zat zijn drinken we eerst een pina colada bij de enige strandtent die het strand rijk is. Daarna lopen we terug.
Eerst nemen we een verfrissende koude douche, niet omdat koud douchen zo lekker is, maar er is nu eenmaal geen warm water in het hostel. En soms is er helemaal geen water, dat is meestal in de ochtend. Op het terras bij het hostel brengen we de rest van de middag door. Af en toe horen we een keiharde plons in het water, het is een pelikaan die aan het vissen is. Supergaaf maar op het moment dat ik mijn camera heb gepakt zit hij alweer op zijn paal te chillen.
Eten doen we weer bij een ander restaurant, daar nemen we nog maar eens een pina colada, gewoon omdat het kan. Bij een local maken we via het hostel een afspraak om morgen te gaan duiken en snorkelen.
Duiken en snorkelen op Isla Bastimentos.
Deze local is gevestigd op Isla Bastimentos dus zijn we niet steeds 20 usd per dag kwijt aan een taxiboot. Om 9 uur worden we opgehaald. Gooijert doet 2 duiken en ik kan 2 x snorkelen. We zijn enthousiast want Gooijert kan lang duiken en ziet veel, want de divemaster wijst ook veel aan zoals roggen, krabben, garnaaltjes, en zelfs een baby zeepaardje.
Het laatste diertje is zo klein dat het een het op de foto amper te herkennen is als zeepaardje, maar hé het is een zeepaardje.
Tussen de 2 duiken door krijgen we een koekje, water en verse ananas. Daarna worden we keurig weer afgezet op de steiger van ons hostel en maken een afspraak voor morgen.
De middag brengen we door op het terras van het hostel, het is best warm. Eten doen we weer bij de eettent om de hoek. Dit keer moeten we wat langer op ons eten wachten want het is druk. De hete saus slaan we deze keer over.
Hier is het eten toch lekkerder als bij de andere restaurants, bijkomend voordeel: het is ook nog eens een stuk goedkoper.
Duik en snorkeldag in Isla Bastimentos.
Vandaag is het dinsdag 27 januari en om 9 uur worden we weer opgehaald om te gaan duiken en snorkelen. Ik twijfel of ik mee ga. Het heeft de hele nacht flink geregend en ook deze ochtend zet de regen door. Op het laatste moment besluit ik toch mee te gaan. Bij de 1e stek is het niet te doen. Om stil te hangen moet ik flink zwemmen zoveel stroming staat er, daarbij is het zicht heel slecht. Ondanks dat zie ik nog wel een knalblauwe en grote papegaaivis. Ik ben dus al weer vrij snel in de boot, maar niet lang daarna komen ook de duikers boven water vanwege de sterke stroming en slecht zicht. We gaan naar een andere stek.
Daar is het een stuk beter. Ik baal wel want Gooijert komt steeds enthousiast naar boven naar een duik terwijl ik niet heel veel bijzonders zie. Het is mooi koraal en in goede conditie en er zijn veel vissen, van groot tot klein, maar de mooie garnaaltjes, roggen, heremietkreeften enz enz, die zie ik met snorkelen niet helaas.
Zon en regen.
Een regenboog vlak boven de horizon verraad dat we nog wel wat regen krijgen en dat is ook zo. Bij de 2e duik heb ik niet zoveel zin meer om te gaan snorkelen, de zon komt door en ik blijf in de boot.
Bocas town.
We frissen ons op en gaan daarna met de taxi boot naar bocas town. Aldaar pinnen we nog even wat geld en drinken een pina colada. Hier wordt je op straat constant lastiggevallen met de vraag of we een toertje willen doen, of we een taxi nodig hebben of dat we wat willen kopen. We kopen wat fruit en strijken neer bij een andere bar. Laat daar nou net happy hour beginnen, wat inhoud dat 2 dezelfde cocktails 4 euro per stuk kosten ipv 7. Dus starten we met een mojito, daarna nog een pina colada en sluiten af met een margarita.
Dan nemen we de taxiboot weer terug naar Isla Bastimentos. Het is ons te druk en te toeristisch in Bocas town.
Ons favoriete lokale restaurant is gesloten dus gaan we naar een ander restaurant, daar zien we een zielig kipje lopen. Een kleine dame met een zere poot, ik benader het diertje voorzichtig en kan haar oppakken, ze laat het allemaal toe. Hop mee naar onze hut om verzorgd te worden, je bent dieren/kippen vriend of niet. Eerst weken we de dikke korst van de poot en spoelen die schoon, dan gaat er een plons betadine op en nog een dikke klodder betadinezalf en dat sluiten we af met 2 pleisters. Ze krijgt nog een kwart paracetamol van ons.
Waar we het diertje gevonden hebben zetten we haar weer terug, op hoop van zegen.
Pina Colada.
Bij het eten trakteren we ons nog maar eens op een pina colada. We lijken wel alcoholisten, maar dat zijn we zeker niet hoor. Als we terugkomen ruimen we de pleister, schaar, paracetamol en betadine weer op. Ook halen we de druppels betadine van de vloer, het lijkt zo nogal op een crime scene.
Red frog beach op Isla Bastimentos.
Een strand waar de rode kikkers zitten, daar gaan we heen vandaag, met de kajak. We nemen ook onze snorkelspullen mee en Nikon camera en onderwatercamera. De kajak in gaat hartstikke soepel, dan peddelen we erop los. Het heeft vannacht weer flink geregend en het is in de ochtend nog bewolkt wat heel fijn is want we krijgen het best warm. We varen langs de mangrove het is prachtig. Dan komen we aan bij de short cut naar red frog beach. Het is ons niet helemaal duidelijk waar nou precies dat rode kikker strand ligt want op kaarten van Bastimentos zie je het aan beide kanten gemarkeerd staan. Maar wat blijkt? Het strand zit dus op de Noordkant van het eiland, maar we leggen de kano aan bij een steiger op het Zuiden. Daar is een shortcut, dan loop je dus van Noord naar Zuid en kom je op red frog beach. Voor die shortcut betaal je 5 uds pp. Het is met de kajak 1,5 uur varen naar de shortcut.
Roja Rana.
We lopen het pad af en komen na 5 minuten op het strand uit, nu is het zoeken naar die rooie rakkers. Langs het strand aan de linkerkant vinden we niets, we gaan naar de rechterkant, ook daar niets. We lopen een paadje in en daar hoor ik ineens kikkers, ik ga op het geluid af en dan roept Gooijert: ik zie er 1. Nee ga weg, echt waar? Ja het is echt waar. Hij ziet er zelfs meerdere.
Vet zeg, dan spot ik er ook een paar, maar Gooijert ziet ze beter dan ik. We zien oranje, rode en gele kikkertjes. Ze zijn 1 à 1,5 cm groot deze pijlgifkikkertjes. Ik fotografeer erop los en Gooijert ziet nog een gele, als ik zie probeer te fotograferen wordt ik keihard gebeten door een mier in mijn kleine teen. Geen grap, ik gil van de pijn en besluit dat ik genoeg foto’s heb. De muggen nog tot daar aan toe maar als mieren je gaan bijten is het niet leuk meer. Op de terug weg zien we nog de white face monkey’s en nu zien we in de kaaimanplas, 3 kleine kaaimannen liggen.
In de kajak leggen we weer onze spullen en gaan weer peddelend op weg.
Eigenlijk moeten we best we plassen, dus bij een verlaten steiger leggen we de kajak vast en duiken in het water. Als volleerde kajakkers vleien we onszelf weer in de boot, haha.
Dan komen we bij een verlaten ponton en aangezien we steeds grote oranje zeesterren in het water zien, willen we hier eens onderwater kijken. Op het ponton leggen we onze spullen en knopen de kajak vast.
Snorkelen.
Naast de zeesterren zien we nog een baracuda voorbij zwemmen en ook is hier koraal te vinden met kokerwormen. 
Gooijert is niet heel enthousiast over het snorkelen, precies zoals ik had verteld. Duiken is hier veel mooier om te doen dan snorkelen. De wortels van de mangrove zijn begroeit dat is prachtig om te zien.
Pleisterkip.
Zo rond half 3 zijn we weer terug bij ons hostel, daar nemen we een koele douche en spoelen onze kleding uit. Wat later nemen we een pina colada en zoeken ons pleisterkippie op. We vinden haar terug en ze loopt een stuk beter, dus deze keer krijgen we haar niet te pakken. Deze avond is er geen water in het hostel, gelukkig waren wij zo slim om water in de lege 4 liter waterfles te bewaren voor de zekerheid. Gelukkig hadden we al een douche genomen toen er nog wel water was. Toilet doortrekken gaat nu niet. En ondanks dat je elke keer denkt ik zak nu door deze plank op de vloer heen, is het toch een leuk hostel.
Onderwaterleven.
Op 29 januari is het onze laatste volle dag op Isla Bastimentos. Om 9 uur worden we opgehaald voor de laatste keer snorkelen en duiken. Het is weer een heerlijk zonnige dag. Tijdens het snorkelen kom ik een groep sepia’s tegen, het zijn er 26 en de buitenste 4 zijn groot daar tussenin zijn ze klein. Geweldig om te zien. Gooijert ziet en fotografeert weer van alles en nog wat.
‘s Middags maken we nog wat foto’s van de pelikanen, deze keer is de enige pelikaan met de gelige kop er ook bij. Wat een prachtige vogel!
Ook maken we wat foto’s van het straatleven en de huizen hier.
Voor ons pleisterkippie hebben we banaan meegenomen, daarin verstoppen we paracetamol, ze eet van de banaan, of ze de paracetamol ook op eet weten we niet. We zeggen gedag en hopen op het beste voor haar.
Op het terras drinken we een pina colada en cuba libre, want het leven moet je blijven vieren niet waar.
Vrijdag 30 januari breekt aan, na ons ontbijt pakken we onze spullen in en genieten dan nog van de zon op de steiger. Ik wil nog even een douche nemen en check of we water hebben en dat is zo, vanmorgen vroeg namelijk nog niet. Dus ik stap onder de douche en zeep me in, maar het water is wel heel erg bruin constateer ik….. en het wordt niet beter. Lange leve die 4 liter waterfles. Gooijert laat het water over mijn lijf druppelen. Dan nemen we de taxiboot naar Bocas town en daar de taxi naar het vliegveld.
Vliegen naar Panama City.
In inchecken duurt even en ze hebben ons op een vlucht eerder gezet ipv 14.30 vliegen we nu 14.15 uur. Het is een klein uurtje vliegen en er is veel turbulentie onderweg. Op het vliegveld pakken we direct een taxi en die zet ons bij ons reeds geboekte hotel af.
De kamer is mega groot, maar het ruikt wel muffig. Er zit zelfs een keuken in de kamer. Op het dakterras is een zwembad, maar eerst gaan we ergens wat drinken en daarna eten.
Dan kopen we een fles water en een paar biertjes. Op het dakterras nemen we een heerlijke plons in het zwembad, we hebben het hele zwembad voor onszelf, fantastisch!
Het is weer wennen om in de stad te zijn, het is gewoon niet zo ons ding.
De laatste dag.
Het is zover de aller laatste dag in Panama. Na het ontbijt zitten we om half 9 in de taxi op weg naar het Natural Metropolitan Park, daar waar we de eerste wandelingen maakte, eindigen we ook onze reis.
Vorige keer zagen we luiaards, een agouti en diverse vogels. Nu zien we geen enkele luiaard, zelfs niet als iemand tegen ons zegt: om de hoek op de top zit een luiaard…. die zien we niet. Wat we wel zien deze keer. Een stuk of 6 zwavelborsttoekans, brulapen, een hert, een leguaan en een groepje roodnektamarins. Die laatste zijn heel kleine en vliegensvlugge aapjes. 
Voor de zekerheid pinnen we nog 100 usd en de rest van de middag brengen we door bij het zwembad op het dak.
Geen camera bij mij dus werd het een telefoonfoto. Voor het avondeten hebben we 2 flinke ribeye’s gekocht, die smaken goed! In de nacht regent en waait het flink. Aangezien Boquete in de bergen ligt is de temperatuur ook weer een stuk lager met “maar” 25°C overdag.
Gooijert en ik dachten aan de waterval hike van gisteren, die was pas uitdagend, haha. De waterval is prachtig, maar blijkbaar is dat niet alles wat we zien, de waterval is nog een stuk hoger. Daar moeten we ook heen, maar goed een waterval is vooral mooi vanaf beneden niet vanaf boven. Er wordt nog een megagrote mier aangewezen en dat is een heuse terror-mier, als die je bijt heb je 6 uur lang pijn.
We zitten net op ons overdekte terrasje en begint flink te hozen. En dat blijft zo, wat een timing!
Ons avondeten bestaat uit de pasta van gisteren die we zelf hadden gemaakt.
De brulapen, herten, gordeldier en toekans die er ook moeten zitten zien we niet. Er zijn wel prachtige uitzichten op Panama city vanaf het park. Wat een contrast tussen het groen en de metershoge wolkenkrabbers. Al met al vinden we het helemaal geen slechte score voor een stadspark op de 1e dag. Dus 
De brulapen zijn nog steeds lekker druk en zien we regelmatig. Op de terugweg zien we een neusbeertje, die zich het leplazarus schrikt van mij aangezien ik ineens voor zijn neus staat met een enorme lens, haha.
Teruggekomen willen we eerst wat boodschappen doen in het dorp. Maar we rijden weer verkeerd, haha. Uiteindelijk halen we eieren, brood, worstjes, bier ed bij de supermarkt, fruit halen we op de markt en pinnen lukt uiteindelijk bij de 3e ATM poging. Bij de 1e was het geld op, de 2e bestaat niet meer, de derde zit in een supermarkt en spuugt wel geld uit.
Maar wildlife?? nou behalve die ene kikker en een paar mini vliegensvlugge vogels en vlinders zien we helemaal geen teken van leven, niks noppes nada. Bovenop de berg is een uitzichtpunt maar door de wolken is er nagenoeg geen uitzicht. Een klein stukje proberen we het laatst stukje te lopen, dat is een heel smal pad wat glibberig is.
Deze keer gaan we helemaal naar de top en we hopen een mooie zonsondergang te zien. Het is een steile klim van 4,5 km heen en terug. We lopen 130 meter omhoog vanaf ons appartement en de hond van El Zumbito loopt gezellig de hele route met ons mee.
Daarna lopen we weer terug naar Windwardside en eten in het dorp bij Bubba.
We hadden halverwege de afdaling al besloten om bij bakker Bizzy B wat lekkers te nemen, ik zei al ik heb serieus trek in warm chocolademelk MET slagroom. We lopen 6 kilometer in totaal en zijn 3 uur onderweg geweest.
Uiteraard wens ik Arie een goedemorgen evenals de zwarte leguanen. Er zit er 1 bij die een megagrote kuif heeft, hoe gaaf is deze baas?
En ook vandaag zijn de bananen nog steeds niet rijp.
Verder nog 2 pijlstaartroggen, papegaaivissen, barracuda’s en koffervisjes.
