Toen we van onze laatste dagen in Panama aan het genieten waren dachten we al na over onze volgende reis. Madagaskar …… het moest er nu maar eens van komen vonden wij. Normaal gesproken zoeken we alles zelf uit en rijden we zelf met een auto of reizen met het openbaar vervoer, maar Madagaskar vraagt toch om een andere aanpak. Er is weinig te vinden over reizigers die zelf Madagaskar hebben verkent, daardoor kwamen we uit bij Riksja travel. Hier hebben wij in 2009 onze rondreis in Vietnam ook bij geboekt. Samen met een Madagaskar reisadviseur stelde we onze reis samen en werd ons geadviseerd om niet in november/december te reizen maar in oktober, vanwege tyfonen en regenval.
Op deze landkaart kan je zien waar we heen gaan. Een privéchauffeur rijdt ons rond in een four wheel drive Jeep, verder zijn ook al onze verblijven met ontbijt, transfers, binnenlandse vluchten en alle gidsen allemaal geregeld, wat een luxe!
Vrijdag 2 oktober vliegen we naar Madagaskar om 22 uur in 7 uurtjes met de Emirates naar Dubai. Daar hebben we een overstap van 1,5 uur. Vanaf Dubai is het 4 uur vliegen naar de Seychellen, daar hebben we een tussenstop. Die duurt helaas 2 uur en dan is het nog 2 uur en 15 minuten vliegen naar Antananarivo in Madagaskar. De paspoort en visum controle gaat niet echt vlot. 1 persoon kijkt of het klopt, de ander stempelt en tekent en een 3e kijkt toe.
Onze transfer naar het hotel staat al klaar maar we moeten eerst nog even pinnen. We pinnen een ton in Malagassische ariary. We denken rijk te zijn maar dat is echter maar 20 euro.
In een Karenjy worden we dwars door het hectische Antananarivo naar ons hotel gebracht. Karenjy is een automerk welke in Madagaskar wordt geproduceerd. Het autootje ziet eruit als een dinky toy, haha.
Bij ons hotel drinken we een lokaal biertje (thb en gold) en duiken om half 9 ons bed in.
Het is overigens 1 uur later als in Nederland.
De volgende ochtend worden we na ons ontbijt om 8 uur opgehaald door onze chauffeur voor de komende weken. Zara heeft hij en is pas 21 jaar oud. We worden blij als we de ronkende diesel van de Nissan Patrol horen en zien. Eerst moeten we nog even een paar miljoen pinnen, dan naar de carrefour voor water en cola en dan zijn we pas echt op weg. 
We doen er 6 uur over om naar Antsiribe te rijden. Eer we de stad Antananarivo uit zijn zijn we 2 uur verder, zo groot is de hoofdstad.
Onderweg veranderd het landschap continu, van grillige bergen, tot glooiende heuvels en rijstterrassen. Niet alleen het landschap veranderd, maar ook de weg. 
Het asfalt wordt slechter en regelmatig komen we op stukken zonder asfalt. 
De stofwolken zijn enorm. Langs de weg worden bakstenen gemaakt van klei en gebakken met vuur. Om tot geharde bakstenen te komen brandt het vuur een week lang. Met het kaf van de rijst wordt het vuur opgestookt.
Ook stoppen we nog bij een aluminium gieterij, allemaal handwerk.
Reageer