Landschap in Madagaskar.
Om half 9 vertrekken we vanuit Antsiribe richting Miandrivazo. In het centrum is het weer een drukte van jewelste. Riksja’s, auto’s, busjes, fietsers, voetgangers, honden, kippen, ossewagens, handkarren, alles krioelt langs elkaar heen. 
Bij een slagerskraampje staan 2 honden verlangende naar het vlees te staren, een kip pakt het slimmer aan en springt omhoog en hapt van het vlees zonder dat de verkoper ook maar iets in de gaten heeft.
Er gebeurt zoveel dat je niet weet waar je moet kijken, vanuit de auto probeer ik het 1 en ander vast te leggen, wat best moeilijk is. Onderweg zien we enorm veel rijstvelden. 
Alleen in de hooglanden wordt rijst en groente geteeld en dat wordt getransporteerd over heel Madagaskar. Deze regio is wellicht het meest ontboste stuk. 
Het landschap wordt later wat droger en meer dor. Tijdens de lunch zien we een hond met een stuk plastic uit zijn achterwerk hangen. We proberen de hond te lokken met een stuk croissant die we gisteren over hebben gehouden. De hond wordt echter zo enthousiast dat hij er met de croissant én de papieren verpakking vandoor gaat. We rennen erachteraan en hij komt terug naar ons in de hoop voor meer eten. Gooijert kan dan precies als hij bij mij gaat zitten op het stuk plastic staan en zo floept het eruit. We zetten een mooi hagedisje op de foto en rijden weer verder.
Verschillende landschappen.
Onderweg stoppen we regelmatig om foto’s te maken van het landschap en al rijdend probeer ik de dorpjes vast te leggen vanuit de auto.
Dan komen we aan in Miandrivazo, we hebben zo’n 500 km gereden en doen daar met lunchstop en fotostops 8 uur over. Vooral het laatste uur was uitdagend voor de chauffeur en Nissan. De weg zit vol met kuilen en gaten en op veel stukken was het asfalt helemaal weg. Nu hebben we al heel wat slechte wegen meegemaakt op onze reizen, maar dit sloeg alles! Wat een tof hotel met een zwembad… yeah. We kleden ons snel om en nemen een plons in het water, heeeeeerlijk, even wat baantjes trekken. Al zit er heel veel chloor in het water. Daarna maken we wat foto’s van de zonsondergang onder het genot van een biertje.
Melkweg in Madagaskar.
Ik hoop op een heldere hemel als de zon ondergaat, maar het is best nog wel bewolkt. Toch zie ik een paar sterren, dus ik ga mijn statief halen en telefoon (voor de melkwegapp). Ik kom bij Gooijert aan en zwiep mijn statief naar voren om dan op dat moment tot de conclusie te komen dat er een onderbroek aanhangt. Tranen over mijn wangen van het lachen, Gooijert kijkt nergens meer van op, haha.
Eerst maken we foto’s op het parkeerterrein maar dat is niet handig met een bewegingssensor lamp. Dan maar naar de weg en hopen dat er geen verkeer langs komt. Uiteindelijk lukt het om te fotograferen ondanks wat sluierbewolking. Een politieagent komt naar ons toelopen want die wil weten wat wij aan het doen zijn. Ik sta te stuiteren bij de Melkweg, de politieman is net als Gooijert niet onder indruk, ach ieder zijn ding moeten we maar denken he.
De nacht is weer heerlijk rustig en dit hotel draait op een aggregaat, dus valt niet iedere keer de stroom uit zoals in onze vorige verblijven.
Het is een warme nacht en om 7.30 uur naar Morondova. Het is 265 km rijden onderweg zien we heel veel zeboe’s (bultrunderen). Het landschap is droog en als er ergens water is zien we gelijk rijstvelden. 
We zien de eerste soorten baobabs en stoppen om die te fotograferen met drone en camera.
Gooijert met de drone is de allergrootste attractie. Werkelijk overal komen kinderen vandaan rennen om de drone te bekijken en te zien wat Gooijert doet. 
Om half 2 lunchen we bij een strandtent, onze chauffeur laat de auto checken, want de accu laadt niet goed op. Ik koop een kokosnoot langs de weg, drink die leeg en vervolgens hakt iemand hem verder open. De kokos is lekker maar teveel, dus als er een pousse pousse rijden (riksja) voorbij komt schenk ik hem de kokos. Hij is heel dankbaar en smult alles op.
Dan vervolgen we onze weg naar Kirindy. Onderweg zien we nog vele baobaps en weinig dorpjes. 
Als we aankomen bij ons volgende verblijf moeten we haasten, want over 15 minuten gaan we het bos in. Ons welkomstdrankje gieten we naar binnen, de verfrissingshanddoekjes nemen we dankbaar aan en vegen het zweet en stof van onze gezichten en armen. Snel kleden we ons om, lange broek aan want we gaan wandelen in het donker, dus we zijn ook ondergedompeld in deet.
We zien 2 soorten lemuren die ‘s nachts leven, echt heel tof en 1 soort is piepklein, de dwergmuismaki, dit diertje is ongeveer 12 cm groot. Deze lijkt veel om de tarsiers die we in Sulawesi hebben gezien. Om 20 uur fotograferen we de melkweg met een baobab die vanaf de zijkant rood uitgelicht wordt door een zendmast.
De stroom is uitgevallen dus gaan we met ons hele laadstation en alles wat geladen moet worden in het restaurant zitten. De lunch was uitgebreid dus avondeten hoeft niet voor ons. Dan komt Gooijert helaas tot de ontdekken dat de lader van de drone weg is. Vergeten bij ons vorige verblijf…. En blijkbaar heeft de geheugenkaart er niet goed ingezeten want er staan helaas geen foto’s van vandaag op de kaart. Super jammer!!
De nacht is heel onrustig, we horen dierengeluiden en geritsel. Middenin de nacht slaat een kip alarm en er loopt iets door onze kamer heen. De honden blaffen en dan beginnen ook de hanen.
Half 7 zitten we aan het ontbijt want om 7 uur rijden we wederom naar het Kirindy bos om nogmaals een wandeling te maken. Het is supertof, we zien prachtige vogels, silfaka’s en bruine lemuren. 
Zelfs zien we nog 1 van de nacht lemuren half uit zijn boomholletje hangen om op te warmen in de ochtendzon.
Daarna vervolgt onze weg naar Bekopaka langs vele baobabs. De weg is een dirtroad en hele uitdaging. Twee keer moeten we een rivier over met de ferry. Nu is ferry een erg groot woord, kijk maar naar de foto’s. 
Het was best een vermoeiende, maar ook heel gave rit. Einde van de middag komen we aan bij het resort. Daar installeren we de waslijn en wassen wat kleding uit. Eerst zwemmen we heerlijk in het zwembad. De foto’s van deze dag en vorige avond bekijken en bewerken we in het restaurant. Achter me hoor ik… wauw en beautyful over de baobab en de melkweg. De beste man komt het mij ook nog even persoonlijk vertellen hoe mooi hij de foto’s vindt en maakt een foto van het laptopscherm.
De volgende ochtend slaan we het ontbijt over want we vertrekken al om 6 uur met de auto naar het Tsingy national park. Het is een uurtje rijden en vonden we gisteren het laatste stuk al een uitdaging, nou het kan nog gekker. Al hobbelend over een smal karrenspoor passeren we hier en daar wat riviertjes en komen aan bij het startpunt. Ook hier zien we sifaka’s en de bruine lemuren, die weer net iets anders zijn als in het Kirindy bos. Geen foto’s van de dieren dit keer want ik heb alleen een groothoeklens bij mij. Met onze klimtuigjes lopen we eerst door het bos en dan begint het klimmen en klauteren over de kalksteen rotsen. Hier en daar gaan lopen we door donkere smalle grotten en komen uiteindelijk boven aan.
De grootste uitdaging is de hangbrug, althans dat vind ik. 
We maken onderweg de nodige foto’s en dalen dan langzaam weer af. Het gebied is prachtig!
Vroeg in de middag zijn we weer terug, even rust. We trakteren ons op een lekkere lunch, bewerken ondertussen ook wat foto’s en werken ons blog bij. De rest van de middag trekken we nog wat baantjes en genieten van de zon. Heerlijk!
Reageer